สุนทรียภาพแห่งการวิจัย

20 ตุลาคม 2552

วันนี้ คณะวิทยาศาสตร์ จัดงานครบรอบ 51 ปี วันคล้ายวันสถาปนาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (21 ต.ค. 2501) ได้มีโอกาสฟังปาฐกถาศาสตราจารย์ ดร. สตางค์ มงคลสุข ครั้งที่ 17 โดยในปีนี้องค์ปาฐกคือ ศาตราจารย์เกียรติคุณ ดร. เจตนา นาควัชระ ท่านบรรยายเรื่อง “สุนทรียภาพแห่งการวิจัย : ประสบการณ์ของนักมนุษยศาสตร์”

แน่นอนว่า การที่มีโอกาสได้ฟังนักปราชญ์พูด ย่อมบังเกิดความคิดและปัญญา ไม่มากก็น้อย … ตัวเองไม่ค่อยมีปัญญามากนัก ก็เลยพยายามจดคำพูดของอาจารย์ลงบนกระดาษ ถูกบ้างผิดบ้าง และได้เรียนให้ท่านอาจารย์ทราบแล้ว จะเอามาเขียน blog

You have put so many of my thoughts in words … มีหลายตอนที่โดนใจ เช่น

มีปัญหาหลายอย่างที่มนุษย์ตอบไม่ได้ เราหยุดอยู่กับที่ไม่ได้ วิชาของเราไม่มีที่สิ้นสุด การวิจัยของเราไม่ใช่โครงการวิจัย แต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต … ความพึงพอใจส่วนตน เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราแสวงหาโจทย์วิจัย อย่าถามคำถามโง่ๆ ว่า จะวิจัยเรื่องอะไรดี จึงจะได้ทุน …

อันที่จริงเคยอ่านบทความของอาจารย์เรื่อง “การวิจัยในฐานะความพึงพอใจส่วนตน ?” จำไม่ได้แล้วว่าเอามาจากไหน แต่ได้คัดลอกเอามาเก็บไว้ที่เว็บห้องสมุดสตางค์ [ ที่นี่ ] เป็นเวลายาวนานถึง 6 ปีมาแล้ว เพราะชอบมาก ไม่นึกเลยว่าจะได้มาฟังบรรยายตัวเป็นๆ แบบนี้

Beautiful Soul วิญญาณที่งามงด .. ความรู้เมื่อถึงขั้นหนึ่ง จะกลายเป็นสุนทรียภาพ เป็นความรู้อีกระดับหนึ่งที่ทำให้เกิดความเจริญใจและความประเทืองปัญญาไปพร้อมๆกัน ใครก็ตามที่สามารถผสานความพึงพอใจส่วนตน กับการปฏิบัติหน้าที่เพื่อตอบคำถามแก่สังคม ให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ถ้าทำอย่างนั้นได้ ก็จะพบสุนทรียภาพแห่งการวิจัย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s